Artroskopowe leczenie uszkodzeń łąkotek kolana

Ortopedia

Uszkodzenia łąkotek kolana – jak postępować?

Prawidłowe postępowanie przy uszkodzeniu łąkotki zaczyna się od rzetelnej diagnostyki. Przed wizytą u ortopedy warto wykonać przynajmniej badanie RTG stawu kolanowego, by wykluczyć dodatkowe uszkodzenia pourazowe. Kluczowe znaczenie ma dokładne badanie kliniczne, uzupełnione w wątpliwych przypadkach o USG lub rezonans magnetyczny (MRI).

Leczenie zachowawcze – kiedy można uniknąć operacji?

Jeśli uszkodzenie łąkotki nie powoduje ograniczenia ruchomości kolana, silnego utrzymującego się bólu i nie towarzyszą mu masywne uszkodzenia więzadeł pobocznych, można rozważyć unieruchomienie kończyny w stabilizatorze z późniejszym stopniowym wprowadzeniem rehabilitacji. W takich przypadkach organizm często sam goiuszkodzoną łąkotkę.

Kiedy konieczna jest artroskopia kolana?

W przypadkach utrzymującego się ograniczenia ruchomości – najczęściej braku wyprostu – może dochodzić do uszkodzenia typu „rączka od wiadra": nieuszkodzone pozostają jedynie przyczepy przedni i tylny łąkotki, a oderwana część przemieszcza się i umiejscawia wokół kłykcia kości udowej. W tej i podobnych sytuacjach, gdzie dochodzi do trwałego upośledzenia ruchomości, zabieg operacyjny należy przeprowadzić w ciągu 14 dni od urazu.

Podczas artroskopii kolana w większości przypadków jesteśmy w stanie przywrócić pierwotne położenie łąkotki i przyszyć ją na swoje miejsce. Jeśli oderwany fragment uległ zniszczeniu, uszkodzenie dotyczy wewnętrznie osłabionej łąkotki lub oderwanie nastąpiło w miejscu, które nie rokuje zagojenia – konieczne jest oszczędne usunięcie uszkodzonego fragmentu.

Nasz zespół opracował pracochłonne, ale dające dużą szansę wygojenia metody szycia obu łąkotek szwami niewchłanialnymi. Stosujemy je od wielu lat, dzięki czemu usuwanie łąkotek – szczególnie bocznej – zdarza się nam bardzo rzadko.

W przypadkach wątpliwych lub bardzo czasochłonnych procedur rozdzielamy operacje więzadłowe i łąkotkowe, co pozwala ocenić stan wygojenia podczas kolejnego etapu leczenia.

Gdy konieczne jest częściowe usunięcie uszkodzonego fragmentu, usuwamy tylko niestabilne fragmenty mogące wywoływać stan zapalny, zachowując w miarę możliwości uszkodzone, lecz nadal wartościowe dla funkcji stawu części łąkotki.

We wszystkich uszkodzeniach łąkotek podstawą leczenia operacyjnego jest artroskopia kolana.

Uszkodzenie zwyrodnieniowe (ze zużycia) i torbiel łąkotki – leczenie

Gdy dolegliwości pojawiają się stopniowo i mamy do czynienia z uszkodzeniem „ze zużycia", zawsze warto najpierw spróbować:

• fizykoterapii,
• leków działających przeciwzapalnie,
• w wyjątkowych przypadkach – jednorazowego podania leku sterydowego do stawu.

Nie wykonujemy od razu zabiegu operacyjnego, ponieważ nawet częściowo niewydolna lub uszkodzona łąkotka potrafi przez wiele lat przenosić obciążenia bez wywoływania dolegliwości bólowych. Jeśli objawy są bardzo nasilone i nie ustępują po leczeniu zachowawczym, rozważamy artroskopię kolana. Podczas zabiegu najczęściej oszczędnie usuwamy uszkodzone fragmenty łąkotki, a w przypadku torbieli – poszerzamy szypułę (połączenie torbieli z uszkodzeniem) oraz endoskopowo leczymy samą torbiel. Powrót do sprawności po takim zabiegu jest na ogół szybki – do 6 tygodni.

Łąkotka tarczowata – leczenie

Objawowa łąkotka tarczowata wymaga częściowego artroskopowego wyrównania – usunięcia nadwyżkowej tkanki do kształtu fizjologicznego. W przypadkach braku więzadła łąkotkowo-udowego możliwe jest jego odtworzenie. Bezobjawowa łąkotka boczna wymaga jedynie obserwacji i nie stanowi wskazania do zabiegu operacyjnego.

Podsumowanie

Każde uszkodzenie łąkotki wymaga indywidualnej oceny i dostosowanego planu leczenia. Wczesna konsultacja ortopedyczna pozwala wybrać optymalną metodę – od rehabilitacji po artroskopię kolana – i maksymalnie zwiększa szanse na zachowanie łąkotki oraz pełną sprawność stawu. Skontaktuj się z Artromedical, aby umówić się na konsultację.